یکی از معروفترین مدیومهای معاصر برای الهام روحی، بانو روزماری براون میباشد. این بانو ذاتا دارای استعداد مدیومی است. در کودکی تعلیمات کمی در موسیقی و نتهای موسیقی دیده بود. ولی بعدا در اثر موهبت مدیومی، قطعات مختلف موسیقی را از ارواح بزرگان موسیقی مانند اشخاص زیر الهام میگرفت.

لیزیت. بتهوون. شوربرت. شوبان. باخ. رحمان اوف و غیره.

روزماری بیش از 400 قطعه موسیقی از 12 نوع از طریق مدیومی نوشته است. این موسیقی ها به وسیله کارشناسان موسیقی آزمایش شد، معلوم گردید که بوسیله ارتباط با ارواح موسیقدان های بزرگ، این قطعات را الهام گرفته است و اعلام کردند که این موسیقی ها از سطح فکر و معلومات این خانم، خیلی بالاتر هستند. اینها کسانی بودند که موسیقی آن ارواح را در زمانیکه زنده بودند، خوب می شناختند. مثلا یکی از این کارشناسان موسیقی (ایان پاروت) بود که از 20 سال قبل تا آن زمان، رئیس قسمت جامعه ویلز بوده است. که او پس از تحقیق طولانی و دقیق درباره موسیقیهای این مدیوم، چنین اظهار داشت: من به مدیوم بودن این بانو اعتراف کرده میگویم این قطعات را بوسیله ارتباط با ارواح موسیقیدانان بزرگ اخذ کرده است.

مدیومی روزماری از طریق جلاء سمعی (شنیدن اصوات غیرعادی) یا کتابت القائی (نوشتن بی اراده) و یا تسلط روحی که گاهی اوقات هنگام زدن پیانو بدستهای روزماری مسلط میشد، کاملتر گشت. روزماری در سال 1971  تاریخ زندگی خود را در کتابی به نام سمفونیهای ناتمام منتشر نمود. او در این کتاب توضیح داده که فقط قبلا 18 ماه با پیانو تعلیم یافتم. بواسطه بد بودن وضع مالی خانواده، نتوانستم به تعلیم خود ادامه دهم. باز هم در آن کتاب حوادث ارتباطهای روحی را که همیشه برایش اتفاق می افتاد، و علاوه بر الهامات موسیقی، با ارواح متعددی از فامیلهایش ارتباط داشته، شرح میدهد.

ادامه دارد...